Ahmet Erdoğdular geçtiğimiz sene 2 CD yayınladı. Belki bir çok müzikseverin bundan haberi yok. Muhtemel sebebi ise, Erdoğdular'ın bu albümü bir plak şirketi aracılığıyla değil, tamamen kendi başına yayınlamış olması. (Çünkü plak şirketi, daha fazla satmak için kaçınılmaz olarak reklam yapacaktı) Pek çoğumuz bilmeyiz; CDBaby isminde, Amerika menşe'li, müzisyenlere yayın ve dağıtım haklarına sahip oldukları eserlerinin kayıtlarını, aracısız bir biçimde CD olarak yayınlama ve internet üzerinden pazarlama imkanı sunan bir servis sitesi. Erdoğdular, anlaşıldığı kadarıyla, kayıtlarını kendi imkanlarıyla İstanbul'da gerçekleştirdiği eserleri CDBaby vasıtasıyla 2 albüm olarak bastırmış ve yine CDBaby üzerinden satışa sunmuş. Bunlardan biri, şimdi sözünü edeceğimiz Niyaz albümü.

Albüm çeşitli makamlarda naat, ilahi, tevşih, nefes, kaside, Mevlevî Âyîni ve şuğl formundaki dînî eserler ve taksimlerden mürekkeb. 25 eserle tam tamına 72 dakikalık bir dînî musikî keyfi vadediyor. Ahmet Erdoğdular, genç müzisyenlerimiz arasında icrası ve tavrıyla sıyrılmış bir isim. Albümde yer alan müzisyenler de babası Ömer Erdoğdular, Özer Özel, Aslıhan Eruzun Özel ve kardeşi Ali Osman Erdoğdular. İcra kalitesi hakkında fazla şey söylemeye gerek kalmıyor olmalı.

Genel olarak Ahmet Erdoğdular'ın, okurken gırtlağından yeterince doğal bir ses çıkarmadığını düşünüyorum; genelde hafız alışkanlığı olan bir gırtlak kullanımı gereğinden fazla mevcut. Bu da dinlerken insanı biraz yoruyor. Bu problemi aştığında çok daha temiz, lezzetli ve yorulmadan dinlenebilir bir solist olacağı kesin. Tavır olarak ise her şey yerli yerinde; çarpmalar abartısız ve belirgin; gereksiz goygoydan ve süslemeden uzak, net icra, düşmeyen bir volüm ve erkek sesine uygun akort kullanımı hep artıları.

Albümün kaydı hakkında bir kaç çift söz söylemek gerekiyor; çünkü albüm ne kadar kaliteli yapılmaya çalışmışsa kayıt/mix o derece kalitesiz olmuş. Maalesef titiz bir çalışmadan uzak olduğu izlenimi uyandıran bir miksaj. Kemençe sesi neredeyse duyulmaz halde. Neyin tonlamaları kötü; duyulmaması gereken tiz frekanslar çok önde, daha çok duyulması gereken orta frekanslar zayıf kalmış. Tanburun tonlaması ise tek kelimeyle berbat. Tanburun sesi, bildiğimiz tanburdan ziyade, devasa bir yahni kazanına takılmış bir saptan mamul bir tanbur sesi gibi, haddinden fazla bas ve yankılı. İstense bu kadar kötü tonlanamayacak bir saz olan tanburu böyle kötü tonlamak nasıl becerildi, benim için merak konusu. Vokal ve vurmalıların tonlamaları ise daha derli toplu. Sazların steryo düzende yerleştirilme şekilleri de hatalı; ney ve tanbur sağ kanala verilirken vurmalılar ve kemençe sola verilmiş, ama vurmalılar sağdan da uğuldayarak geliyor. Halbuki tınıları birbirine daha yakın olan ney ve kemençe farklı kanallara, tanbur ve vurmalılar da ortaya verilmek suretiyle kötü tonlamadan dolayı duyulamama problemi de aşılmış olabilirdi.

Albümde kitapçık yok; bunun yerine CDBaby'nin standart olarak sağladığı çift taraflı ön kapak ve arka CD kapağı var. Arka kapakta ingilizce olarak albümde yer alan formlar hakkında kısa açıklamalar verilmiş, ön kapağın arka yüzünde ise eserlerin listesi mevcut. Bu listede numaralandırma yapılmamış olması bir eksiklik; zîrâ bir parçaya atlamak isteyen kişi, o parçaya kadar tek tek saymak zorunda kalıyor.

Ahmet Erdoğdular, teknolojinin nimetlerinden faydalanarak belki de müziğimiz bir ilk olan bu albümü (diğer albümüyle beraber) yayınlamış (tabii yayınladığı yer ülkemiz değil; burada olsaydı buna cesaret eder miydi bilemeyiz). İyi de yapmış. Yer yer acemilikler sezilen yapımda biraz daha titiz davranılsaydı çok daha başarılı bir albüm olması muhakkaktı. Yine de özellikle yurtdışında hayli ses getirecektir. Türkiye için biraz tanıtım yapılması gerekir; çünkü ülkemiz dinleyicisi bu tip teknolojilere yabancı.

Ahmet Erdoğdular'a başarılarının artarak devamını diliyorum.